Na današnji dan 1902. godine, rođen je Otokar Keršovani, hrvatski novinar, publicist, književni kritičar i političar. Njegov stvaralački opus uvrštava ga među najistaknutije hrvatske marksističke intelektualce između dva svjetska rata.

Počeo je pisati u karlovačkom školskom listu “Timor” o istarskim temama, a u prvoj polovici 1920-ih u klupskom glasilu “Mlada Jugoslavija”, gdje je bio supokretač i suurednik. Godine 1924., postao je novinar i radio za “Zagrebački tisak”, a pisao je i za “Novosti”, “Čovečnost”, “Politiku”, “Samoupravni glasnik”. Učestvovao je u pokretanju časopisa “Nova literatura” zajedno s Veselinom Maslešom i sarađivao u “Letopisu Matice srpske”.

Osuđen zbog članstva u KP

Godine 1930., Sud za zaštitu države osudio ga je na deset godina zatvora jer je priznao svoje članstvo u Komunističkoj partiji. Kaznu je služio u Sremskoj Mitrovici, gdje je ostao politički aktivan i bio marksistički učitelj za ostale komunističke zatvorenike. Također je i neke ostale zatvorenike uključio u novinarstvo i pokrenuo ilegalni zatvorski list “Udarnik” (1936.).

Na robiji je pisao i svoje najvažnije djelo, ali ga nije završio “Povijest Hrvata”. Iz zatvora je izašao 1940. godine i nastanio se u Zagrebu, gdje je radio u “Hrvatskoj nakladi”, povezanoj s KP, redigirajući časopis “Izraz” do smrti, 9. jula 1941. godine.